VREEMDE VOGEL

English: yet to be translated

TWEEDE NIEUWE FABEL na het verschijnen van mijn tweetalige boek met 30 psychologische fabels. Meer info over mijn boek waarin je alle dieren kunt leren kennen.

VREEMDE VOGEL
(foto’s van mozaïeken in de straten van de Franse badplaats Les Sables-d’Olonne)

Het was op een warme zomerdag in het dierenbos. De zon stond hoog aan de hemel en scheen uitbundig. Alles werd stralend en warm. Daar hield de vreemde vogel van.* Hij ging dan graag op pad. Hij verzamelde takjes en blaadjes en besjes en eikeltjes, soms een glimmende kastanje, en ook bloemetjes en schelpjes. Daarmee maakte hij plaatjes. Hij verschoof alles net zo lang totdat het plaatje weergaf hoe hij zich voelde. En als de zon zo gloedvol scheen, dan voelde hij zich licht en opgelucht. Dat kon hij wel gebruiken, want als de zon er niet was, dan werd het een heel ander plaatje, loom en zwaar en donker.
“Dag”, zei het schaap, want xij was nooit te beroerd om iedereen te groeten, ook de vreemde vogels.
“Dag”, zei de vreemde vogel, die ook wel eens niet terug groette omdat hij dan in zichzelf gekeerd heel geconcentreerd bezig was.
“Och nee,” zei de brombeer, die langsliep en het juist niet zo had op alles wat vreemd was, “wat gaat de vreemde vogel nou weer uitvreten?”
De muskiet, die overal ogen en oren had, vond het belangwekkend nieuws en fluisterde in de toeter:
“Pas op, pas op!
De vreemde vogel is weer op pad”.

De vreemde vogel keek er niet van op; hij bemerkte het niet eens want hij had een mooi plekje gevonden en ging geïnspireerd aan de slag. Als de zon scheen, zat er altijd veel geel in zijn plaatjes en vormden de steentjes, schelpjes, takjes en blaadjes zich tot zonnebloemen, korenschoven en …
Ingespannen was hij bezig en hoorde niet het gezoem van de muskiet die maar bleef fluisteren in de toeter:
“Wat de vreemde vogel nou toch weer aan het doen is!
En hij let op niets of niemand om hem heen”.

In zijn burcht zette de otter de toeter uit, en zei hardop, tegen niemand in het bijzonder maar omdat hij het belangrijk vond: “Laat de vreemde vogel toch. Het is best mooi wat hij maakt. Ik houd wel van verzamelen en bouwen”.
De zeemeeuw hoorde de muskiet ook en vloog naar de vreemde vogel toe.
“Laat ze maar brommen, vreemde vogel”, zei hij. “Volhouden. Gewoon volhouden waar je je zinnen op hebt gezet. Ik vlieg nu het hoogst van allemaal en durf het diepst te duiken”.**
“Als je jezelf geeft”, zei de langsvliegende duif, “in waar je echt in gelooft, dan komt wellicht ooit de dag dat anderen zien wat je gegeven hebt”.
“En”, voegde de duif er aan toe, “in ieder geval weet ík het!”
“Sterkte intussen,” zei de giraf, die de plaatjes van de vreemde vogel altijd intrigerend vond; niet zozeer mooi, maar zoveel passie, “want het is niet eenvoudig, die heen- en weer beweging tussen aangepast erbij horen, en jezelf zijn ook als dat wat vreemd is”.
’s Avonds in zijn holletje lag de woelmuis te woelen. De woelmuis wilde. Hij wilde dat wat binnen was, naar buiten kon komen.

* De vreemde vogel is een knipoog naar deze schilder waarover ik eerder ook een reflectie schreef: ONDER-WEG

** De zeemeeuw is een knipoog naar dit boek met muziek van o.a. Neil Diamond

    ***

Meer fabels lezen en de dierenkarakters beter leren kennen, kan in mijn boek dat wordt uitgegeven door BoekScout en ook te bestellen is bij Bol.com
Het is een tweetalig boek: Nederlands-Engels

HOE HET ZO GEKOMEN IS / HOW IT ALL CAME TO BE
psychologisch fabels / psychological fables

*Zoals bij alle fabels, zijn de verhalen spiegels voor de mensen. Via de karakters van de dieren, kijk je eigenlijk naar jezelf en onze maatschappij. De fabels zijn beschouwelijk, maar levendig beschreven en met vleugjes humor.*

Volg me op:
facebook: Femmka – Reflecties
twitter: @Femmka77
YouTube: FEMMKA

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.