VERTROUWEN

click here for English

VERTROUWEN

“HOE IS DAT NOU ECHT?” vroeg de libelle aan de vlinder op een zwoele zomeravond toen ze zittend op een rietstengel peinzend over het water uitkeken.
“Wat?” vroeg de vlinder, “en waarom zou het tot nu toe niet echt zijn geweest?”
“O, sorry”, zei de libelle en hapte een beetje extra lucht, “ik bedoel, vind je het echt niet erg dat de kaketoe zo vaak weg is?”
“Maar waarom”, vroeg de vlinder, “denkt iedereen toch dat dat erg moet zijn?”
“Nou”, zei de libelle, “je weet wel. Ze zeggen dat als je een paartje bent, je alles samen doet. Of in ieder geval elke avond samen in je huisje gaat slapen”.
“Dat doen ook veel paartjes”, zei de vlinder, “maar dat wil niet zeggen dat dat de enige manier is”.
“O”, zei de libelle, die even moest zwijgen, want de benauwdheid benam haar weer even de adem, van spanning.
“Maar”, zei de libelle toen ze weer wat lucht en nieuwe gedachten kreeg, “als je het niet doet zoals iedereen, hoe weet je dan dat het goed is en dat je niet in de maling … verzeild raakt”.
“Dat heet vertrouwen”, zei de vlinder.
“Vertrouwen”, mompelde de libelle haar na, maar het zei haar weinig. Ze wachtte een tijdje of ‘vertrouwen’ haar op weg zou helpen door wat associaties en gedachten in haar op te wekken. De vlinder zag de libelle zwaar ademen, naar lucht happen en wat onrustig wiebelen.
“Weet je”, zei de vlinder, “als jij niet zo bang zou zijn voor je eigen, mooie, eerlijke vragen, dan was je vast al een stuk minder benauwd”.
“Jaja”, zei de libelle, “niet bang zijn, ik weet het. Maar hoe doe je dat, niet bang zijn als je toch een beetje bang bent. Daar word je vanzelf weer bang van, als dat niet lukt”.
Even was de libelle stil en de vlinder liet het zo, om haar op adem te laten komen.
“Maar als ik dan even pauzeer, dan lukt het daarna wel weer”, zuchtte toen de libelle.
“Ja”, zei de vlinder, “ik zie dat je jezelf wel steeds weer wat opgelucht krijgt. Je bent een harde werker! Maar met wat meer vertrouwen, hoef je door minder golven van angst heen. Jij leeft steeds in de branding; met vertrouwen is het water wat kalmer en zijn de golven minder hoog”.
De libelle staarde naar de rimpelingen in het water.
“Zo kalmpjes als het water van dit vennetje?” vroeg de libelle en vroeg zich af of ze dat wel wilde. Woeste golven hadden ook iets moois.
“Als het niet intens is”, dacht ze hardop, “is het dan nog wel leuk?”
“In ieder geval rustiger”, zei de vlinder, “ik neem de kaketoe zoals hij is: een reiziger die soms weg is, maar steeds bij me terugkomt met mooie verhalen, met nieuwe gedachten”.
“Misschien”, zei de giraffe, die langs was komen lopen en al een tijdje geïnteresseerd stond mee te luisteren, “gaat het om de afwisseling. Dat je soms intens de hoogte en diepte in gaat en dan op andere momenten rustig meerimpelt”.
“Jaja”, zei de libelle, “mooi gezegd. Maar wanneer dan wat?”
“Ik denk”, zei de giraffe, “dat dat het vertrouwen is. In je eigen wijsheid. Dat je leert voelen wanneer geen berg te hoog of zee te diep is en wanneer je beter rustig rimpelt”.
De libelle was altijd onder de indruk van de giraffe en wilde dit zeker overdenken. Het riep een woeste zee aan gevoelens en gedachten in haar op. Net nu ze eigenlijk graag rustig wilde rimpelen op deze zwoele zomeravond in het dierenbos.
“Oefenen”, zei de vlinder, die de libelle weer zag happen, “oefening baart kunde”.

Klik op de video om deze fabel voorgelezen te horen.
Je blijft op deze pagina, dus je kunt luisteren naar de video terwijl je de woorden meeleest.

Ik ben gegrepen door de dierenverhalen van Toon Tellegen en toen ik iemand een boek van hem kado gaf, deed ik dat vergezeld gaan van eigen schrijfsels in deze stijl. Zo zijn mijn eigen fabels ontstaan, met eigen dieren en karakters, maar geïnspireerd door de boeken van Toon, hij heeft de toon gezet. Misschien ontwikkelt zich hier een parallel universum van zijn dierenbos 🙂

Een deel van deze fabels is gepubliceerd geweest in de Mensaberichten, het toenmalige clubblad van de vereniging Mensa Nederland.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *