VERSLUIERING

click here for English

VERSLUIERING

VERSLUIERING

EENS PER JAAR KWAM DE PALING ONAANGEKONDIGD LANGS IN HET BOS VOOR HET AANHALEN VAN OUDE BANDEN. Hij was verkleed, zoals hij elk jaar deed, deze keer als kaketoe. De paling wist niet dat de kaketoe hier onlangs op vakantie geweest was en sindsdien nog vaak was teruggekomen.
“Dag kaketoe”, zei het schaap.
“Dag schaap”, kaketoede de paling en schuifelde meteen verder. Om zijn ontmaskering zo lang mogelijk uit te stellen hield hij z’n gesprekjes zo kort mogelijk.
“Hoe gaat het ermee?” zei de kikker, die altijd belangstelling had voor alles en iedereen.
“Om toch”, zei de paling en hield verder zijn mond.
De kikker sprong weer weg, waarom zou je blijven hangen als er geen vertier was.
“Hallo, dag kaketoe!” riep de vlinder al van ver, “ik dacht dat je volgende week pas kwam?”
“Ach ja”, mompelde de paling op zijn hoede omdat de vlinder blijkbaar hartelijke banden met de kaketoe had. Hij glibberde er gauw vandoor. De vlinder keek hem vanuit de verte bedremmeld na maar durfde hem niet achterna te fladderen. De libelle, die het zag, glimlachte meewarig.
“Hé kaketoe”, galmde het rivierzwijn, “duetje doen?”
“Uche”, rochelde de paling en hoopte dat het rivierzwijn snapte dattie niet bij stem was.
“Dag paling”, zei de giraffe.
“Wat nou?” zei de paling, “ik ben de kaketoe”.
“Nee”, zei de giraffe, “mij neem je niet in de maling, jij bent de paling”. Dat waren de woorden die elk jaar klonken als één van de dieren de paling uiteindelijk doorkreeg.
“Hoe komt het”, zei de paling, “dat jij dat nou weer direct door hebt?”
“Ach”, zei de giraffe, “iedereen vroeg jou wat en jij gaf wel woorden maar geen ‘ant-‘ “.
“O”, zei de paling.
“Ja”, ging de giraffe verder, “inhoud laat zich niet versluieren door uiterlijkheden voor wie luistert met de oren van zijn hart”.
“…”.
De paling was sprakeloos omdat het hem boven de pet ging, die hij toen maar afzette en voor iedereen zichtbaar de paling werd.
“Feest!” riep de vlinder, die toch op enige afstand gevolgd was, “laat de giraffe maar raadselen; het is weer palingthuiskomfeest”. Ze fladderde weg om de andere dieren uit te nodigen, opgelucht dat de kaketoe gewoon pas volgende week kwam.
De giraffe had het niet zo op thuiskomfeestjes, maar hij ging er toch een borrel drinken met de uil; hij was wel toe aan een goed gesprek.

Klik op de video om deze fabel voorgelezen te horen.
Je blijft op deze pagina, dus je kunt luisteren naar de video terwijl je de woorden meeleest.
Dank je wel Marita Sporrong, voor het maken van het plaatje bij deze fabel.


Ik ben gegrepen door de dierenverhalen van Toon Tellegen en toen ik iemand een boek van hem kado gaf, deed ik dat vergezeld gaan van eigen schrijfsels in deze stijl. Zo zijn mijn eigen fabels ontstaan, met eigen dieren en karakters, maar geïnspireerd door de boeken van Toon, hij heeft de toon gezet. Misschien ontwikkelt zich hier een parallel universum van zijn dierenbos 🙂

Een deel van deze fabels is gepubliceerd geweest in de Mensaberichten, het toenmalige clubblad van de vereniging Mensa Nederland.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *