STAP VOOR STAP

click here for English

STAP VOOR STAP

HET WAS EEN VROEGE VOORJAARSDAG IN HET DIERENBOS. Iedereen was zo’n beetje bijgekomen van de winter maar nog niet echt op dreef in de energie van het voorjaar.
“Misschien”, zei de kaketoe, “is het wat om er even op uit te gaan, een voorjaarstripje maken?”
“Dat klinkt leuk”, zei de vlinder, “even lekker erop uit fladderen. Zou er nog iemand mee willen?” Ze keek de libelle aan die op bezoek was.
“O” en “O, o, … ”, zei de libelle, “ik wil wel maar … “.
“Laat ‘maar’ nou eens lekker thuis”, zei het schaap, dat ook op bezoek was, “ik stap met jullie mee”.
En zo kwam het dat een groepje dieren besloot op pad te gaan in dat vroege voorjaar in het dierenbos.
“Laten we een overzicht maken”, zei de giraffe, “van waar we heen kunnen en wat we nodig hebben”.
“Ach wat”, zei de kaketoe, “gewoon op pad gaan en dan zien we wel. We vertrekken morgen vanaf de open plek bij de Magnolia”.
Zo gezegd, zo gedaan en daar ging de stoet. De kaketoe vloog zoals hij altijd weg vloog en de vlinder fladderde er deze keer achter aan. De libelle zweefde mee in hun kielzog en het schaap en de giraffe stapten stevig door. Ze genoten van de prille voorjaarszon en het gevoel van avontuur.
“Maar, zeg”, zei de libelle “ … “.
“ ’Maar’ is thuisgebleven”, zei de kaketoe met een glimlach en vloog lekker verder.
“Wat wil je zeggen?” vroeg het schaap, dat best bereid was om hier en daar een ‘maar’ maar over ’t hoofd te zien.
“Nou”, zei de libelle, “hoe gaat dat straks met eten?”
“Ja”, keek de vlinder de bereisde kaketoe aan, “hoe gaat dat dan met eten tijdens zo’n reis?”
“We vinden wel wat”, zei de kaketoe en bleef verder vliegen.
“En toch”, vermeed de giraffe zorgvuldig een ‘maar’, “is dat een goede vraag”.
“Vind ik”, voegde hij er nog aan toe.
De kaketoe keek eens rond en vond wat zaadjes en besjes van zijn gading en zei: “Kijk aan. Het eten!”
“Maar die verdraag ik niet”, zei de libelle, “ik moet wat anders”.
Het schaap keek ook wat schaapachtig rond, niet wetend wat te doen nu er niets van zijn gading voor handen was.
“Oh la la”, zei de vlinder, bezorgd maar toch de moed erin houdend.
“Ja, kijk”, zei de kaketoe, “dit is hoe het gaat, als je op reis bent. Zo werkt het; ik doe dit al zo lang”.
De giraffe deed de knapzak open die hij de hele tijd al bij zich had, terwijl hij zei:
“Wat voor de één goed werkt, werkt niet automatisch ook voor de ander. Ik heb het nagezocht en voor ieder wat van je gading meegenomen”.
“Wel slim”, zei de kaketoe beduusd en ook een beetje beteuterd, “ik dacht dat reizen gewoon reizen is en ik het wel even voor zou doen”.
“Planning en overzicht”, zei de giraffe, “dan kom je nooit in de problemen”.
“Toch”, zei de vlinder, “vond ik het een leuk avontuur om zomaar op pad te gaan”.
“Nou”, zei de libelle, “ik was wel bezorgd hoor, en nu ik zie hoe het werkt, ga ik lekker terug. Dan weet ik tenminste zeker dat ik vannacht lekker slaap. Gewoon in mijn eigen bedoeninkje”.
“Ik ook”, zei het schaap, “lekker thuis slapen”.
“Maar …”, voegde hij er aan toe, “… een volgende keer ga ik wel weer mee. Dan neem ik wat te eten mee en leer ik vast weer iets nieuws”.
“Dat klopt”, zei de kaketoe, “van elke keer word je wijzer, dat is waar”.
“Ja”, zei de vlinder, “zo komen we dan steeds wat verder”.
Zo bleek er toch een ‘maar’ mee geglipt te zijn en die bracht zowaar nog wat inzicht ook.
“Misschien”, zei de uil, die ook was meegevlogen, “is niet alles altijd in één keer te overzien en kan het ook stap voor stap. Keer op keer, leer je wat meer. Velen willen met grote stappen gauw een doel bereiken, maar struikelen nogal eens onderweg. Kleine stapjes is ook goed en minder struikelgevaar”.
“Jaja”, haalde de libelle opgelucht adem, “kleine stapjes graag, dan durf ik beter”.
“Precies”, zei de uil, “een stap die bij je past, niet meer en niet minder, dan kom je vooruit”.

One thought on “STAP VOOR STAP

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *