SAAMHORIG SPELEN

click here for English

SAAMHORIG SPELEN

OP EEN WOLKENLOZE DAG IN HET DIERENBOS, WAS HET WEER EEN KEER ZOVER. Eens in de zoveel jaar spraken de dieren af om eens twee weken uitgebreid met elkaar te spelen. De dolfijn duikelde zijn mooiste sprongen, de ijsbeer liep zover hij kon door de sneeuw, de zwaluw vloog zijn spectaculairste vluchten en de moerassneeuwhoen schaatste zo hard hij kon.
“Kom”, zei de dolfijn tegen de stekelrog, “doe ook mee, joh!”
“Hmm”, humde de stekelrog, “waar ben ik nou goed voor”.
“Je kunt toch zwemmen”, zei de dolfijn, “dan kun je daaraan meedoen”.
“Maar ik win nooit wat”, mopperde de stekelrog en draaide zich om. Hij hield niet van lange gesprekken.
“Het gaat om de lol”, zei de dolfijn, “dat we elkaar weer eens allemaal zien en spelletjes spelen … “.
“Ja”, riepen de kwal, de stekelbaars en de orka, “leuk joh, als je meedoet. En je mag allemaal een eigen spel verzinnen. Dat we zwemmen zoals jij het aangeeft en dan proberen we je bij te houden”.
De stekelrog hield even in.
“Precies”, riep de schildpad van een eindje verderop, want hij was nog niet aangekomen, “ik ben goed in het heffen van gewichten, zo kunnen we allemaal wel wat!”
“Je kunt ook dingen samen doen”, zei het lieveheersbeestje, “ik oefen voor de Spelen altijd met de woelmuis om samen een mooie dans te doen”.
Ze waren op dat moment juist aan de beurt en iedereen riep “oh” en “ah”, zo ontroerend was het. Daarna bewogen de vlinder en de kaketoe op muziek en ze deden dat zo gezellig, dat iedereen er vrolijk van werd. Toen kwam het schaap met een houten 5e poot, die hij geknutseld had en dat was zó leuk.
Het jachtluipaard en de gazelle liepen om het hardst, terwijl de haas hen verwarde door voortdurend van richting te veranderen.
En aan het eind van die twee weken verzamelde iedereen zich op de grote open plek met de magnolia en keken ze met elkaar naar een luchtdans van de vuurvliegjes.
“Hé”, zei de giraffe, “dag stekelrog. Jij bent ook maar eens uit de diepte opgedoken deze keer?”
“Ik moest wel”, murmelde de stekelrog, maar zei toen toch: “het valt me alles mee. Ik vind het leuker dan verwacht”.
“Ja”, zei de giraffe, “zo hartverwarmend dat iedereen op zijn eigen manier aan de Spelen meedoet, zoveel kracht, creativiteit en doorzetting. En vooral: zoveel gezelligheid samen”.
“Ja”, zei hij samenvattend, “saamhorigheid. Dat is het plezier van de Spelen”.

Klik op de video om deze fabel voorgelezen te horen.
Je blijft op deze pagina, dus je kunt luisteren naar de video terwijl je de woorden meeleest.


Ik ben gegrepen door de dierenverhalen van Toon Tellegen en toen ik iemand een boek van hem kado gaf, deed ik dat vergezeld gaan van eigen schrijfsels in deze stijl. Zo zijn mijn eigen fabels ontstaan, met eigen dieren en karakters, maar geïnspireerd door de boeken van Toon, hij heeft de toon gezet. Misschien ontwikkelt zich hier een parallel universum van zijn dierenbos 🙂

Een deel van deze fabels is gepubliceerd geweest in de Mensaberichten, het toenmalige clubblad van de vereniging Mensa Nederland.

2 thoughts on “SAAMHORIG SPELEN

  1. Genoten van jou fabel met een prachtige plaat erbij. Dit lezend zal ik nog meer genieten van de Olympische spelen. Saamhorigheid en plezier met elkaar is waar het om gaat!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *