KENNISMAKEN

click here for English

KENNISMAKEN

KENNISMAKEN

“KIJK EENS WIE IK TEGENKWAM”, ZEI DE KAKETOE TEGEN DE VLINDER. De vlinder fladderde vrolijk op hem af en gaf de kaketoe een dikke kus, blij dat de kaketoe weer thuis was.
“Wel, wel, wie hebben we daar! Ik ben de vlinder”, begroette de vlinder de nieuwkomer.
“Stekelvarken”, zei het stekelvarken, dat nog niet zoveel woorden had omdat ‘ie nog moest wennen.
“Kom binnen”, zei de vlinder, “dan drinken we ons beste lekker-lang-liggende sap”.


Een eindje verderop morrelde de brombeer aan de deur van de muskiet.
“Hé, muskiet”, zei de brombeer, “heb je dat gezien?”
“Nee, nee. Wat? Vertel, vertel !” was de muskiet meteen nieuwsgierig.
“Ik zag net een soort egel”, zei de brombeer, “maar dan eentje met hele lange stekels. Nog nooit zag ik zulke lange stekels”.
“O wee”’, zei de muskiet, “lange stekels! Zou dat gevaarlijk zijn? Ik moet iedereen waarschuwen”.

“Kijk uit voor egels met lange stekels. Ze zijn gevaarlijk”, fluisterde hij in de toeter.

De egel hoorde het ook en kroop uit z’n holletje, nieuwsgierig.
“O, o, o”, zei de libelle, en hapte naar adem, “wat krijgen we nou?”
“Een egel met lange stekels, hoe ziet dat eruit?” vroeg het schaap zich af.
“Stekels”, murmelde de stekelrog, “wat is er met stekels?”
Buiten kwamen ze de brombeer tegen.
“Geen paniek, geen paniek”, bromde de brombeer, “hij gaat gewoon z’n stekels afknippen. Dan is alles opgelost”.
“Waarom”, vroeg het schaap, “moeten zijn stekels afgeknipt? Als hij lange stekels heeft, heeft hij toch gewoon lange stekels?”
“Nou”, zei de libelle, “misschien omdat ze gevaarlijk zijn, zulke lange stekels. De egel heeft toch ook gewoon korte?”
“O”, zei het schaap.
“Maar”, murmelde de stekelrog, “wat is er opeens tegen lange stekels? Ik doe toch ook niemand kwaad?”
Maar zijn gemurmel ging verloren in het gekakel van de andere dieren.
“Zie je wel”, zei de brombeer, “ik wist het wel met die rare kaketoe. De vlinder kan dan wel verliefd op hem geworden zijn toen ‘ie kwam aanwaaien, maar ‘t blijft een rare vogel en zie nou eens wat hij meeneemt hier naar toe”.
“Och arme”, kreunde de libelle, “wat nu?” en ze hapte weer eens naar adem.
“Minder stekels, minder, minder, minder”, zei de brombeer, “wie is daar voor?”
“Laten we”, zei de giraffe, “eerst eens met hem in gesprek gaan. Gewoon vragen aan het stekelvarken wie hij is en wat hij komt doen. Dan leren we hem kennen. En wie weet, als hij de egel ziet, wil hij ook korte stekels maar wist hij niet dat dat bestond. Of laat hij ze lang, zoals de stekelrog. Die doet ons er ook geen kwaad mee”.
“O ja, natuurlijk”, haalde de libelle opgelucht adem, “eerst maar eens kennismaken”.

Klik op de video om deze fabel voorgelezen te horen.
Je blijft op deze pagina, dus je kunt luisteren naar de video terwijl je de woorden meeleest.


Ik ben gegrepen door de dierenverhalen van Toon Tellegen en toen ik iemand een boek van hem kado gaf, deed ik dat vergezeld gaan van eigen schrijfsels in deze stijl. Zo zijn mijn eigen fabels ontstaan, met eigen dieren en karakters, maar geïnspireerd door de boeken van Toon, hij heeft de toon gezet. Misschien ontwikkelt zich hier een parallel universum van zijn dierenbos 🙂

Een deel van deze fabels is gepubliceerd geweest in de Mensaberichten, het toenmalige clubblad van de vereniging Mensa Nederland.

One thought on “KENNISMAKEN

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *