WAT WIL JE?

LOKKERTJE, hele fabel in boek

click here for English

WAT WIL JE?

De uil hield ervan om zo nu en dan eens wat vragen te stellen aan de dieren. Hij hoopte dat er telkens een paar waren die er dan nog eens verder over nadachten. En uiteindelijk hoopte hij dat ze zich daar dan beter door gingen voelen. Aangenamer bij zichzelf en daardoor met anderen.
“Wat wil je?”, vroeg de uil zich hardop af.
Er waren aardig wat dieren op de grote open plek rond de magnolia, dus het leek hem een geschikt moment. Sommige dieren keken inderdaad op en hem geïnteresseerd aan.
“Je kunt gewoon maar wat doen,” ging de uil dus voort, “maar je kunt ook iets willen.”
“Willen”, fluisterde de woelmuis hem na, en probeerde er aan te wennen dat er iets te willen zou zijn.
“Ja, ik wil!”, riep hij toen enthousiast, want iets willen leek hem wel wat.
“En wat wil je dan?”, vroeg de uil, die het graag concreet onder woorden bracht en gebracht zag.
“Uhm”, zei de woelmuis wat Continue reading

WHAT DO YOU WANT?

TEASER, whole fable in book

klik hier voor Nederlands

WHAT DO YOU WANT?

Every now and then, the owl liked to ask the animals some questions. He hoped that each time, there would be a few of them that would continue thinking about it. And eventually, he hoped that it would make them feel better. More at ease with themselves and therefore with others.
“What do you want?”, wondered the owl aloud.
There happened to be quite a few animals at the large glade around the magnolia, so he thought it to be a suitable moment. Some of the animals indeed looked up at him, interested.
“You might just do something,” continued the owl therefore, “but you can also want something.”
“Want”, whispered the vole softly after him, trying to get used to the idea that there could be something to want.
“Yes, I want!”, he then called out loud, because wanting something had begun to appeal to him.
“And what is it, that you want?”, asked the owl, who liked to be precise in his wording and liked others to be that too.
“Umm”, said the vole Continue reading